Dag 26. Door regen en ontij. Afspraak met een escorte. Vipbehandeling voor onze boot.

Afgelegd traject : Barendrecht- Vlaardingen : 21 km. Reistotaal : 811 km.

Weersomstandigheden : hondenweer.

Vaarkwaliteit : worstelen en zwoegen. Hééél grote schepen.

Onder de maan schuift de lange rivier

Over de lange rivier schuift moede

                 de maan

Onder de maan op de lange rivier

Schuift de kano naar zee

 

(Melopee, P.van Ostaijen)

 

Met een versterkt zelfvertrouwen verlieten we deze morgen de marinecamping van Barendrecht.

Kapitein Ron had immers de poort naar de zee voor ons geopend. Met een paar broodjes uit de kantine zouden we de rit wel kunnen uitzitten.

 

Ik had in ieder geval niet veel eetlust. Had ik weer beter niet gezegd, want de kapitein begon weer te orakelen over zijn onverwoestbaar lichaam, zeker na een gevecht met de bierkaai.

Gelijk een goede scheepsmotor kan ik mijn lever in vijf standen zetten, zei hij. Momenteel staat ze op stand vijf, zodat alles goed de spuigaten kan uitlopen.

 

Om tien uur waren we weg. Het zou met de vingers in de neus kunnen, had ons gisteren een oude man verzekerd, die op zijn oud jacht het koper aan het oppoetsen was. Het is dan aflopend getij zei hij. Jullie zitten in de zetel en hoeven niet te peddelen.  

Met alle respect maar ik denk dat de man in een levensfase zit waar hij zijn verstand aan het overleven is.

Want het was vanaf het eerste moment zweten  en zwoegen, niks afnemend getij.

Ik had het kunnen weten, want de arme man had op zijn gezicht meer koperblink dan op zijn scheepsklok.

 

Niet alleen zweten en zwoegen, tot overmaat van ramp begon het na een halfuurtje te regenen en ging het van kwaad naar erger. Ik met mijn flapperende blauwe poncho en Wiel met zijn rode, waren net een slapstickversie van Batman en Robin, die hun boot maar niet in de lucht kregen.

 

En het werd hondenweer. En wij dachten in Luik het ergste gehad te hebben, maar dit was maal vijf.

Door het watergordijn konden we geen honderd meter ver zien. Zou één klein spinnetje aan boord toch ook al een zondvloed kunnen veroorzaken.

 

Gelukkig was het niet al te koud , maar het hield geen moment op met regenen.

Tijd voor een pauze om iets te eten of te drinken namen we niet. Daar waren de omstandigheden te hectisch voor.

Gelukkig hadden we de laatste drie dagen in  kortere etappes ingedeeld, zodat we niet echt tot het uiterste moesten gaan.

 

We passeerden de Botlekbrug en de Spijkenisserbrug. Mooie architectuur maar we moesten ook goed uitkijken voor  de pijpen die enorme hoeveelheden regenwater van de bruggen loosden.

In onze kano stond nu zoveel water dat we eerst dachten dat hij lek was. Gelukkig hadden we ons hoosblik dat we nu eens  echt konden gebruiken waarvoor het bestemd was.

 

Al bij al waren we toch iets te vroeg op de plaats waar de Oude Maas in de Nieuwe Waterweg stroomt die ons morgen naar de Maasmonding zal brengen. We gingen aan de kant staan waar het een beetje ondiep was.

Het was van hieruit een indrukwekkend zicht. De Nieuwe Waterweg is hier zo’n kilometer breed, en grote boten waaronder echte oceaanstomers voeren aan en af.

 

Bij de voorbereiding had ik al voorzien dat dit de gevaarlijkste plaats was van onze tocht. We moesten deze drukke waterweg oversteken, niet alleen omdat aan de overkant het Deltahotel lag, maar we zouden morgen ook langs die oever naar de Maasmonding varen.

 

Volgens afspraak belden we toen de havenautoriteiten van Rotterdam die ons escorte zouden geven naar de overkant.

Het was niet de gemakkelijkste plaats vanwaar ooit naar een escorte gebeld is.

Binnen de tien minuten waren de mannen daar met hun geel-zwarte boot.

De kapitein gebaarde van dichterbij te komen en zijn boot vanaf enige afstand langszij te volgen. Als een walvisjong naast zijn moeder.

 

Toen zette de boot zijn zwaailichten op en dwarsten wij de Nieuwe Waterweg. Het was hels peddelen in hoge golven maar we hadden van de aankomende boten niets te vrezen. Alle Titanics, Love Boats en tankers moesten rekening houden met de escorteboot, en veilig bereikten we de overkant.

 

De boot begeleidde ons naar het Deltahotel waar we zouden overnachten. Toen bleek dat het aan de kade wat moeilijk was om de boot uit het water te krijgen lieten de Rotterdammers pas echt kijken wat service is. Ze lieten de kraan van hun boot uitzwenken,brachten een paar spanriemen aan, en Hobo werd netjes uit het water getild en op de kade gezet.

Puik werk en bedankt mannen !

 

De kapitein pleegde nog een paar telefoontjes en we kregen dan ook van de havenautoriteiten de toestemming om naar Hoek van Holland te roeien. Ook daar worden we opgewacht door een begeleidingsboot.

Let wel : indien de golven aan het strand te hoog zijn moeten we aanleggen in de Berghaven van Hoek van Holland.

Maar men kan ons dit pas een uur voor aankomst zeggen.

 

We stonden nog geen vijf minuten op de kade en wie belt er, u raadt het nooit ? Jawel, de heer Goof! Hoe het met ons was ?  

Mam weer volledig naar de filistijnen. Miljaar de miljaar ! Als er iets positiefs aan onze kapitein is, dan is het wel dat hij mij heeft leren vloeken.

 

Ik ga vanavond iets frivools aandoen, kirt mam. Dames en heren, na vijfentwintig dagen bestaat mijn bagage uit een zak schimmel, waar ik gerust een eigen roquefortfabriek mee kan beginnen. Maar mam is nog in staat iets frivools uit haar bagage te toveren.

Heer Goof, als ik morgen thuiskom zet ik haar voor uw deur af. Tezamen met mijn zak schimmel.

Die met die rode frivole prul aan, is ons mam!  Succes !

 

Vanavond weer eens slapen in een echt bed. En ook onze boot krijgt een vipbehandeling. We mochten hem door de receptie naar binnen rijden en nu staat hij droog en warm te worden in een vergaderruimte van het hotel.

Deze avond zitten we hier aan tafel met de heren Hans R. van der Spek en Jack Kwakkelstein.

Twee leden van de Lionsclub Maasland (Nl) die al jaren verbroederen met de club van het Belgische Maasland.

 

Het werd een gezellige avond (ik zeg dit nu elke dag, maar het is zo).

Lekker gegeten en naar elkaars verhalen geluisterd. Op het eind van de avond werd met een genereus gebaar ook nog door hen de rekening betaald. Dank u heren Lions, in het zicht van de meet wordt u ook nog hoofdsponsor.

 

Terwijl ik dit schrijf (23.00u), zit ik aan het raam met uitzicht op de Maas. Overal lichtjes van fabrieken en schepen die maar blijven langskomen. Ieder met hun eigen verhaal.

Morgen maken wij dat van ons af, in Hoek van Holland, op het strand of in de Berghaven.

17 thoughts on “Dag 26. Door regen en ontij. Afspraak met een escorte. Vipbehandeling voor onze boot.

  1. Wiel en Hugo,
    Dikke proficiat, NONDEDOEME! Wat een prestatie, MILJAAR ! . ..ge ziet hé Hugo, ik heb dat vloeken ook van Wiel….ik als kleinere broer moest altijd onderdoen voor Wiel zodra Jacques naar het werk was…Simonne zei altijd “Jacques was nog niet aan de Maliko of ze ‘hadden zich al’….en dat ging gepaard met het nodige getier en gevloek van ma ….of zou ik het dan toch van Simonne hebben..
    Nogmaals proficiat !

  2. Mannen,
    ‘De laatste loodjes wegen het zwaartst’ een oud gezegde, maar jullie hebben bewezen dat het nog best kan gebruikt worden. Ik hoop dat het morgen weer iets minder bruikbaar is.
    Een dikke proficiat, behouden aankomst, in gedachte herhalen we de Maaseiker – aankomst.

  3. Hugo en Wiel

    Hugo, toen jij nog met je jongensdromen bezig was , was ik in de jaren zeventig ooit in de Berghaven van Hoek van Holland. Vandaaruit vertrok ik met de pakketboot naar Harwich voor een congresdag in Stowmarket.
    Vandaag ben ik er spijtig genoeg niet als jullie daar
    moeten aanmeren. Een pak van mijn hart dat jullie worden begeleid.
    Maar dat jullie er een warm Maaseiker onthaal krijgen daar ben ik van opvertuigd. Fantastisch wat jullie hebben gepresteerd. De harten van Jaak, Simonne en ook van mij zwellen van trots

  4. ugh,na wat jullie hebben gepresteerd,is er een nog grotere uitdaging ,(save the spider )woeste krijgers,nadat t kleine spinnetje evenveel ontberingen meemaakte of meer ?(stormen,uitgelopen shampoo,schimmels,zweetvoeten,tiranie en sceldpartijen(op z’n westvlaams )van de kapitein,moet t spinnetje wel gered worden en in een gouden kooi gezet worden .desnoods starten we een petitie (save the spider)nogmaals respect.grtjs borkel/joke.

  5. Hallo Hugo & Willy,

    Tja … die Hollanders zijn zo gek nog niet hè … (HoBo uit het water tillen, een vergaderruimte voor ‘m reserveren en als klap op de vuurpijl een heerlijk etentje voor jullie!). Maar ik moet tevens toegeven: in Nederland zijn dappere Maasafvaarders op de vingers van één hand te tellen (waarbij die hand waarschijnlijk ook nog geamputeerd is :-)).
    Ik heb gehoord dat jullie de eindstreep inmiddels gehaald hebben. Chapeau!

  6. Ik lees net dat jullie vandaag het eind punt bereikt hebben. Hartelijk gefeliciteerd, fantastische prestatie voor 2 jonge mannen.
    Nu moet ik wel iets anders gaan zoeken om ‘s avonds te lezen 🙂

  7. Hallo Hugo en Wiel,

    Van harte gefeliciteerd met de voltooiing van jullie ongeëvenaarde Maaskajakafvaart.

    Vanuit Chalon-sur-Saône

  8. Dit overtrof miijn stoutste verwachtingen. Eerlijk gezegd had ik toch wat schrik de jongste dagen. Zo van die grote schepen naast de kleine kano op dat diepe water. De jongens uit Maaseik kunnen, buiten het goed uitleggen en carnaval vieren, duidelijk nog wat anders. Super.

  9. Ooit zie iemand :
    Ik wou dat ik twee hondjes was
    Dan konden wij samen spelen

    Ik dacht :
    Ik wou dat de Maas 2 lengtes was
    Dan konden wij langer lezen.

    Chique gedaan mannen!!!!

    Guy

  10. Hoi Hugo en Willy,
    Pa Hoedemakers vertelde mij over Uw exploot. Echt om fier over te zijn. Hartelijk gefeliciteerd ! Dat is werkelijk een uitzonderlijke prestatie.

  11. Schitterend !
    Een idee, effe naar links, goed doorpeddelen,
    aanmeren net na het Zwin, feestje bouwen ?
    Kapitein en mam gaan daar voor te vinden zijn.

  12. Van harte proficiat voor Uw prestatie.Ik vind het fijn dat ge ook door onze gekende “zusterclub” leden Hans Vanderspek en Jaak Kwakkelstein onthaald zijt in het Delta-Hotel waar we in vroegere tijden van aktieve verzustering of verbroedering van onze beide Lionsclubs vele malen gelogeerd hebben.
    Ik wens U behouden terugkeer en hoop vele verhalen van U te horen op volgende Diner!

  13. Proficiat, Hugo en Wiel! Joamer det de Maas neet langer is want ich goan men ochtendlectuur vreed misse. Begos mennen daag met geschater! Merciej!

  14. ‘n heel dikke proficiat met jullie prestatie! Velen praten over hun dromen maar jullie maken ze waar! Dat levendige relaas zal ik iedere dag missen…

Leave a Reply