Van zoet naar zout. Een veilige haven. Opdracht volbracht .

Dag 27. Vlaardingen – Hoek van Holland : 20 km. Reistotaal: 831 km.
 
Weersomstandigheden: eerst wat bewolking, en dan een heldere lucht zoals er alleen een boven de zee kan hangen.
 
Vaarkwaliteit : Varen op de golven van de Maas, die dan overgaan tot baren. Grote zeeschepen.
 
Wakker worden in het Deltahotel van Vlaardingen is eigenlijk wakker worden op een grote pakketboot.
Alles is hier in het teken van de scheepsvaart, het decor, de aankleding, de attributen tot en met de namen van de kamers en vergaderzalen. In zaal Nautilus stond Hobo,  onze reddingssloep.
 
We ontbeten in het restaurant, waar we met uitzicht op de Nieuwe Waterweg huizenhoge oceaanstomers en enorme containerschepen zagen langsvaren. Dit werden vandaag onze gezellen naar zee !
 
Na een uitgebreid ontbijt met spek en eieren voelden we er ons klaar voor. Hobo werd uit de chique vergaderzaal gehaald, waarschijnlijk de vreemdste plaats waar ooit een kano gestaan heeft, en om halftien waren we klaar voor onze koninginnenrit naar de Maasmond.
 
Het was niet de gemakkelijkste tewaterlating, gisteren was immers onze boot met een kraan gelicht, maar na zesentwintig dagen kunnen we met enige fierheid zeggen dat deze routine geëvolueerd is van komieke stunteligheid naar zeewaardige vaardigheid.
 
Er was afgesproken dat vanaf het moment van ons vertrek wij contact zouden opnemen met de havenautoriteit van Rotterdam, die ons op gezette tijden zou informeren over vaarkwaliteit, golfslag en windkracht. Naar het einde aan de Maasmond zou weer een begeleidingsschip naar ons toevaren en uiteindelijk evalueren waar we het best konden ontschepen. Optimale assistentie!
 
Vandaag hadden we geluk want het was afnemend tij en we konden goed snelheid maken. De ervaring om tussen die grote zeeschepen te peddelen was buiten categorie. We werden gepasseerd door grote pakketboten, ferry’s (Norfolk), en enorme containerschepen. En het was heerlijk peddelen.
 
In tegenstelling tot kleine boten zoals jachten en speedboten die hinderlijke korte golven produceren, maken grote schepen golven van hoge amplitude waarop ge als het ware kunt meesurfen.
 
Alleen aan de stormvloedkering waar de Nieuwe Waterweg versmalt en het water tussen ijzeren oeverbeschotten gaat,  werden we door drie passerende boten flink te grazen genomen. We werden heftig heen en weer geslingerd en konden met moeite de boot op koers houden. Maar ook deze ultieme test werd door Hobo goed doorstaan.
 
We naderden de zee, we zagen een windmolenpark, de duinen begonnen zich te vormen, en de hemel klaarde uit tot een lucht die alleen aan zee kan waargenomen worden. We staken onze vinger in het water en proefden. Zoet was zout geworden !
 
Achter de stormvloedkering werd voor de laatste keer contact genomen met Rotterdam en tien minuten later kwam de begeleidingsboot aangevaren.
 
Via een megafoon adviseerden zij om de Berghaven van Hoek van Holland binnen te varen.
Het ronden van de pier naar het strand dat iets verderop lag was veel te gevaarlijk wegens de hoge golven in combinatie met forse wind en sterke getijdenwerking. 
 
Tenzij we natuurlijk met een helikopter uit het water wilden gepikt worden. Dit tegen de zin van de kapitein die in geen enkele omstandigheid zijn schip verlaat en de matroos beval het scheepsorkest klaar te zetten.
 
Alleen mam zag het wel zitten om door zo’n stevig gebouwde redder omhooggetakeld te worden en was al tussen haar kleren naar iets zedigers aan het zoeken zodat niet heel Hoek van Holland tegen haar billen kon zitten kijken. 
 
Maar Hugo en Wiel hebben de wijze raad van deze doorgewinterde zeebonken opgevolgd en zijn samen met de begeleidingsboot de Berghaven van Hoek van Holland binnengevaren.
Opdracht volbracht !
 
We moesten wel nog even de familie en vrienden verwittigen die waren afgekomen en een beetje verder op het strand stonden. En toen was het tijd voor enige euforie. Champagne en twee dikke sigaren (sinds wanneer rook ik ?)
Bedankt mensen die van zover naar hiertoe zijn gekomen. Het getuigt van grote betrokkenheid en sympathie.
 
Nog een laatste glas, een laatste gesprek, het materiaal en de boot ingeladen en Hobomaasafvaart 2009 zat erop.
 
De kapitein, mam en de lichtmatroos hebben het schip verlaten, en Hugo en Wiel blijven wat verweesd achter. Het is misschien wat te vroeg om al een eindbeschouwing te maken maar één ding is zeker : de Maas heeft ons leven definitief in twee gesneden en misschien wel van ons andere mensen gemaakt.
 
Ze zeggen dat we door drie landen zijn gevaren maar voor ons was het één groot Maasland met allemaal mensen die ons fantastisch geholpen hebben en van niets een probleem maakten.
En natuurlijk met Maaseik als hoofdstad !
 
De ontvangst en de steun onderweg die we van de Maaseikenaren kregen maakte van Maaseik een grote stad en gaf ons de energie om de tocht tot een goed einde te brengen. We zijn ver geweest maar in Maaseik stond onze vuurtoren ! Nogmaals bedankt.
 
Ook de financiële steun die we voor ons sociale project ontvingen was enorm. We hebben niet voor niets gepeddeld !
 
Verder vrees ik dat ik opnieuw zal moeten leren autorijden, en dat wanneer ik straks aan het fietsen ben, ik regelmatig achterom zal kijken of Wiel niet achterop zit. 
 
Ik wil eindigen met een citaat uit het prachtige boek “Moeder Maas ” van Margriet van Stratum, dat een enorme hulp is geweest bij de voorbereiding van onze tocht.
 
Laag scheren meeuwen over de zee, ze buitelen door de lucht,stijgen op en dalen weer om uit te rusten op de golven.
De Maas heeft haar doel bereikt: uitstromen in de zee.
Daar zal het water verdampen en opstijgen in wolken.
De westenwind, die hier zo thuis is, voert de wolken naar het land.
Het gaat regenen, ook in Bassigny.
Het water voedt de bron; de kringloop is gesloten.
 
 
Hugo en Wiel 

0 thoughts on “Van zoet naar zout. Een veilige haven. Opdracht volbracht .

  1. Hugo en Wiel,

    WAW !

    Nao jaore en jaore höbbe we trögk twieë ervare sjippers in ós Vorstendom Mezeik. Eur logbook stuit vol straffe zieëmansverhale, en zoe huurt det ouch.

    Einen hieëlen dikke profi-jciat vuur eur unieke prestaasie !
    Hieël Mezeik is gruuts op uch, mer iech bén der van uuvertujgd det vuural gieë zelf gruuts zeet en ein unieke ervaring op alle frónte eur lieëve lang zult métpakke.

    En nów mer veere en naovertélle.

  2. Wiel en Hugo

    Nogmaals van harte proficiat voor jullie schitterend volbrachte missie. Tevreden dat jullie weer behouden in de thuishaven bent gearriveerd beladen met een
    enorme schat van herinneringen aan gebeurtenissen en personen die bij jullie Maaskajakvaart betrokken waren. En die herinneringen staan dan nu nog eens te boek op jullie website ten behoeve van vrienden, familie en sympathisanten.

    Want we keken iedere dag reikhalzend uit naar het ludieke vervolg van jullie belevenissen. Het doet me
    enigszins denken aan de “Pickwick Papers” van Charles Dickens die vooraf in afleveringen en met cartoons in de kranten verschenen zoals nu ook nog in spannende stripverhalen.

    Wij ook en velen blijven een beetje verweesd achter nu het voorbij is. Voor jullie is het inderdaad een ingrijpende, maar unieke levenservaring geworden. Doch ongetwijfeld zal
    deze avontuurlijke tocht bij jullie beiden een heilzame loutering hebben teweeggebracht en een levenslange vriendschap hebben bezegeld.

  3. Willy en Hugo
    Geweldig wat jullie hebben gedaan!!!
    Onze eerste blik op jullie kano was bij Charle-ville en toen zeiden we tegen elkaar :Zijn het Belgen of Nederlanders?
    We zagen Bunde op de kano en dat lag volgens ons in Nederland.
    De volgende dat we jullie zagen was bij de sluis waar een boot in lag en waar te weinig water was.
    Juliie kwamen aan en lieten je er niet door uit het veld slaan, hup de kano eruit en na de sluis er weer in , en wij hadden allemaal het nakijken.
    Na anderhalve dag zagen we jullie s`avonds bij de sluis en dat was wel een pilsje waard.Nadat we thuis gekomen zijn hebben we jullie gevolgd op de site en de “thuiskomst in Maaseik.’Vorige week was het heet en zijn we 2 dagen gaan varen en tot onze verrassing zagen we jullie bij het leukermeer.Dit vonden we super en na even gebabbeld te hebben zijn jullie door gegaan en wij terug naar huis .
    Nu zijn jullie ook thuis en ik kan alleen maar zeggen.
    CHAPEAU!!!!!!!!!!!
    Groetjes en wen weer een beetje aan het normale leven.Jan en Toos

  4. Proficiat Hugo en Wiel voor jullie gouden prestatie !
    Kunnen jullie het gewicht voor en na de maasafvaart nog eens doorgeven, kwestie van te zien wie het slimste heeft geroeid !!!
    Je mag het ook privé vertellen woensdag na de basket !

  5. HUGO EN WIEL,MAASAAFVAARDERS VAV DE 21 ste EEUW
    eine hieele dikke profi-jciat vuur eur geleverde prestatie
    en gruuts zeen we det we vuur uch mochten ,,STERK ES EIK ..brenge
    GENEET ER VAN ,,HET zate hermeni-jke ,,ZJUS TER LANGS,,,

  6. Op de keper beschouwd zijn er maar twee soorten mensen op deze wereld : zij die reizen en zij die dat niet doen, maar hij die niet reist, kent de waarde der mensen niet (Moors spreekwoord)

    Hele dikke proficiat !!!

  7. Beste Willy en Hugo,

    Telkens als wij onze mooie Maas zien en gelijk welk stuk, zullen we vanaf nu kunnen zeggen: ‘OOK HIER ZIJN ZE GEWEEST’.

    Proficiat mannen

  8. Beste Hugo en Wiel,

    Een heel heel dikke proficiat met jullie prestatie.
    Bij het uitwuiven tijdens jullie start in Neufchâteau kregen we het een beetje benauwd “zou het hun wel lukken”.
    Doch bij het lezen van de dagelijkse reisverslagen, met omgekantelde boot, lastige oeverbewoners, sluizen, golven enz. kregen we hoe langer hoe meer vertrouwen in de kapitein en matroos en in de goede afloop.
    In Maaseik hebben we ons dan nog eens kunnen overtuigen van jullie overtuiging om het einddoel te halen.
    En nu is het zo ver, zoutwater aan de vingers!!!!!
    Met deze willen we jullie ook de felicitaties van de verschillende notabelen en burgemeesters overbrengen die bij jullie vertrek aan de bron van de Maas aanwezig waren.

    Gerda en André, van kort bij de bron van de Maas

  9. Beste Wiel en Hugo,

    Mede namens Hans van der Spek breng ik hierbij onze grote bewondering voor jullie geweldige prestatie over. Het was ons een groot genoegen met jullie een avondje door te brengen. En Sight First zal stellig tevreden over jullie zijn.
    We hopen elkaar later wel weer eens te zien.
    Hartelijke groet van ons beiden.

  10. wat een prestatie ,proficiat woeste krijgers.en zeker voor eenzame wolf(scoutsnaam)als je t zoooolang kan uithouden
    met slepend anker(voetbalnaam)chapeau.willy/hugo,nogmaals veeeeel respect.grtjs borkel/joke.

  11. hallo mannen
    geweldig hoek van holland bereikt
    avond in barendrecht was super
    ik hoop jullie nog eens te ontmoeten in rotterdam
    dan gaan we ,,echt varen””
    ron de bruijn

  12. Beste Hugo en Willy
    Van harte proficiat.Ik geloof dat we allemaal nog een beetje meer van de Maas zijn gaan houden.
    De eindstreep is bereikt…of is dit pas het begin ?

  13. Hugo en Wiel,

    Een hoogst merkwaardige vaststelling na de beëindiging van jullie heroïsche Hobonautenvaart ter verovering van onder meer de Gulden Penningen van de Stad Maaseik.

    Bij toevallige raadpleging van de Dikke Van Dale vond ik onder het trefwoord ‘hobo” (mv. hobo’s) als tweede betekenis : zwervers, landlopers.

    Jullie hebben inderdaad vrijwel een maand lang door drie landen op de dikwijls gevaarlijke wateren van de Maas gezworven. Heel toepasselijk is ook jullie landloperij. Want bij het klunen moesten jullie ook regelmatig over drassig land en moeilijk begaanbare wegen lopen Zo is nu de Hobo een waardige tegenhanger geworden van de Argo van Jason (Argonautenvaart) ter verovering van het Gulden Vlies. Ook dit was een galeiboot waar de kapitein de zweep hanteerde.

  14. Ach wat ben ik jaloers op jullie, spijtig ook dat de maas niet door Brussel komt, jullie zouden ontvangen zijn in het Europees Parlement door voorzitter Baroso. Een dikke proficiat ook vanwege Roxane en Leila, ze zijn zo fier als een gieter en apetrots op hun nonkel.

    Michel uit Brussel

Leave a Reply