Dag 18. Aan de inwoners van Maaseik. Voor Pampus liggen. Ontploffing op de bunker. TV, radio en opnieuw TV.

Afgelegd traject : Maasmechelen – Maaseik : 22 km. Reistotaal : 560 km. 

Weersomstandigheden :  “Ik zorg vandaag wel voor het weer , taffeleir” zei de kapitein. Dus mooi.

Vaarkwaliteit : lage waterstand, verschillende stroomversnellingen.

 

 

Aan de inwoners van Maaseik,

 

Beste mensen,

 

Toen Vasco da Gama na jarenlange omzwervingen op zee terug thuiskwam, stonden er op de kade twee visboeren die hem vroegen of hij iets gevangen had.

Toen wij in Maaseik aankwamen stond er een uitzinnige menigte ons op te wachten.

Duizendmaal bedankt lieve mensen !

 

Toen we vertrokken werden we beschouwd als een paar gekken, we werden ingehaald als helden.

(Alleen ik ben met een gek vertrokken en met een gek thuisgekomen.!)

De ontvangst was grandioos, merci familie, vrienden, supporters, collega’s en muziekmakers .

Ik krijg meer en meer het gevoel dat wij de tocht samen maken. Toch ook weer speciale dank voor Rudi en Erik.

 

Geachte Heer Burgemeester en Schepenen ,

 

Hierbij wil ik mij  nogmaals bij u verontschuldigen voor het verwerpelijk gedrag van onze kapitein.

Ik was zo fier toen u ons tot ereburger van de stad ridderde en ons de erepenning van Maaseik overhandigde.

De onnozele opmerking van onze kapitein of hij die penning ook in een karretje van de GB kon steken vind ik totaal afkeurenswaardig.

 

Maar u kent hem wel heer burgemeester, morgen loopt hij zo fier als een gieter met die medaille in een ringetje aan zijn oor te paraderen op het dek.

“Als wij het  koninkrijk van de Vereenigde-Oost-Indische Compagnie binnenvaren, moet ge er een beetje als zeerover uitzien” zal hij dan wel zeggen.

 

Ook toen hem zogezegd een interview werd afgenomen voor CNN  en een beetje laveloos tegen de apparatuur over de Maaswaterstand stond te lullen (“dju wat een grote microfoon  !”) zullen wij maar beschouwen als een verstoring van het evenwicht tussen zijn zeehoofd  en waterbenen (of moet het nu andersom zijn ?)

U zult het hem wel vergeven, hoop ik.

 

Voor de rest was het een perfecte ontvangst, een gelukkig weerzien en een groot feest.

Morgen varen we verder. Maaseikenaren,  u zit bij ons op de boot!

 

Verslag van de dagtocht.

 

Omdat wij op tijd in Maaseik wilden aankomen, zouden we zo vroeg mogelijk vertrekken.

Goed  geslapen maar slecht gedroomd zei Wiel toen hij uit zijn kapiteinssloep stapte.

Na een stevig ontbijt werden we door onze vrienden en tegelijkertijd ook hoofdsponsor teruggereden naar de stopplaats van gisteren.

 

Wij waren om acht uur aan het water waar we een afspraak hadden met VTM die ons doen en laten filmden en ons een tijdje zouden volgen. Radio en tv zou een thema van de dag worden.

 

Het gebied van de Grensmaas deed ons een beetje denken aan het landschap van de eerste week :“ La Meuse Sauvage”.

Helder water, veel waterplanten, vissen, grillige stroomversnellingen , prachtige flora en absolute rust.

 

Mijn gedachte ging ook naar de beschouwingen op het einde van zijn reisboek Down Under waarin Bill Bryson schrijft dat zijn tocht door Zuid-Australië als het ware een samenstelling was van de meest mooie landschappen uit Europa en Noord-Amerika en daarbij vernoemt hij onder meer “the Meuse valley of Belgium”.

 

Ondanks de lage waterstand was er een goede stroming zodat we al om 12.00 u in Heppeneert waren en aan de Nederlandse oever een paar uur voor Pampus gingen liggen. We werden pas rond 14.00 u in Maaseik verwacht.

Het werden een paar uren van herinneringen ophalen en plannen maken voor de volgende dagen. Rustig dobberen.

 

En om 14.00 u ontplofte het feest op de bunker aan de Maasdijk. (zie boven)

 

Om 17.00 u was het tijd voor de was en de plas. Vanavond gaan we nog naar de Sjeiven om het behalen van ons eerste objectief te vieren. Ik vrees dat ik daar morgen niets meer van ga weten en dat het ook geen vliegende start zal worden.

Tot morgen !

 

NB . Gerda en André bedankt voor uw bezoek vanuit Vicq !

0 thoughts on “Dag 18. Aan de inwoners van Maaseik. Voor Pampus liggen. Ontploffing op de bunker. TV, radio en opnieuw TV.

  1. Manne,

    Auch miènerzejds eine dikke profici-jat en ich zou zègge: Volgend joar van Rotterdam noa Neufchateau !
    😉

    Ein behoje vaart wins ich uch!

    Philippe

  2. Stoere Maasbonken ?????
    Zijn dit de stoere maasbonken waar ik iedere dag over lees in hun logboek? Ik had verwacht dat ze bij aankomst in Maaseik aan de monding van de Zanderbeek bij Labaer de HoBo 100 meter stroomopwaarts hadden getrokken om vervolgens op de maaseiker maaskade (die speciaal voor jullie en voor veel geld door de stad werd vernieuwd) hun kamp op te slaan en daar de nacht door te brengen. Maar NEE zij verkiezen het om naar het veilige en warme nest te gaan, naast hun echtgenoten, zijn dit de STROERE MAASBONKEN ?????
    Hier moet toch een rede voor zijn. Is het misschien de slechte ervaring van Wiel, opgelopen op deze vervloekte plek tijdens de Jazz festivals? Is mam pap moe of moe pap moe? Hebben Hugo en Wiel nood gehad aan de “vleeschelijke geneugden des menschelijk leven”? Of hebben zij nood aan een goede massage van Marianne en Liliane om de spieren los te maken voor hun laatste 300 km? Wie zal het weten, en wat het ook is, jullie zijn en blijven voor mij echte STOERE MAASEIKER MAASBONKEN!!!!!!!
    Chapeau voor wat jullie tot nu toe gepresteerd hebben, en ik zou zeggen Wiel en Hugo GO 4 IT UP TO ROTTEDAM.

    Greets
    Boel.

  3. Manne

    het mot uch toch ein enorm plezeer höbbe gedoen det gie gistere ouch op zoeveul hoeg belengstelling höbt moge riekene van e paar hoeg Piete owt de Kempen, traditioneel toch es kanaalleefhubbers gekend.
    Neet minder es Jaques gooijendaeg Cuppens owt Neerotere en Jangke Criemers owt Opitter woere ouch present zaag ich oppe foto’s
    Geweldig

  4. Bèste Wiel en Hugo,
    Bi-j ein volgende expeditie zouwe wie gair wille mètvare…
    Baer, Carlo, Ben, Toen, Jacky,Chris, Lynn, Marina, Guy,
    Dieke Houssen,Toke,Mia,Maurice Willekes,Mark,Jangke en
    Mariette…
    Alvast bedankt en nog ein gooi reis

  5. Huug en Wiel,
    Morgen, donderdag, zorgen Jan, Anniek, Brigitte en ikzelf voor een dejeuner sur l’herbe (rond 13 uur). We zullen ook het Belang meebrengen om het, door Hugo, zo geprezen ” eigen lange termijn geheugen” wat aan te scherpen. Vragen als, “hoe oud ben ik ,waar woon en werk ik, is de Maas een vallei, ligt de Maasbrug aan de Weertersteenweg, lijkt Wiel op een kaketoe?” zouden in het volgende interview toch juist moeten beantwoord worden.

  6. Nogmaals een dikke proficiat voor de geleverde prestatie. En
    nu met veel vast beradenheid die jullie eigen zijn naar Rotterdam. Het gevaarlijkste gedeelte is achter de rug. Het was gelukkig warm weer gisteren daar mee lagen de vliegende koeien in de lommer tijdens uw aankomst in uw woonplaats waar jullie Feestelijk werden onthaald.
    Houd ons nog maar een week in spanning want wij leven echt met jullie mee en verheugen ons iedere dag met jullie schitterend reis verslag. Groetjes.

Leave a Reply