Dag 19. Receptie op het water. Mam depressief ? Reilen en zeilen op camping Hatenboer.

Afgelegd traject : Maaseik – Herten: 25 km. Reistotaal: 585 km. 

Weersomstandigheden :  zeer mooi weer.

Vaarkwaliteit :  minder goed geroeid wegens Sjeiven Dörpel gisterenavond.

 

Gisterenavond nog een geweldige fijne avond in de Sjeiven gehad.Met straffe zeemansverhalen ( de kapitein), culinaire hoogstandjes (mam),  maar vooral de gewaardeerde aanwezigheid van familie en vrienden.

Ook werden in de vergaderruimte, aan de toog dus, de logistiek en de planning van de volgende dagen besproken.

 

We apprecieerden het ten zeerste dat Maj en Cuub zich spontaan aanboden om in Nederland bodyguard te spelen op onze boot maar omdat we met Wiel het maximale toegestane gewicht aan boord bereikt hebben, kunnen we hier helaas  niet op ingaan. Spijtig, want met de handen van die twee mannen hadden wij geen roeispanen nodig gehad.

 

Comateus geslapen op eigen bodem. Met frisgewassen kleren ( de schimmel is nu overgeslagen op ons huis) en de nieuwe energie die wij dankzij jullie Maaseikenaren hebben gekregen, zijn we klaar om aan deel twee van onze onderneming te beginnen.

Om 1O.3O uur lag onze boot terug op scherp in het water langs de Maasdijk.

 

Opnieuw waren er een aantal supporters op post, en maakte Mart een filmreportage van onze probleemloze afvaart.

Maaseikenaren tot binnenkort !

We wilden er vandaag niet zo’n lange tocht van maken wegens ons laat vertrek en de onweerstaanbare zuigkracht van de Sjeiven Dörpel gisterenavond.

 

Het werd een indrukwekkende afvaart, Christoffel Columbus waardig. We werden maar door liefst drie boten uitgeleide gedaan. Jaak Vandinter en vrouw José, Rik Joosten en echtgenote Marianne, en tenslotte Paul Harboort die samen met zijn vrouw Lesley ook nog pa Hoedemakers, Jaak en Simonne , en schoonbroer Wim aan boord hadden.

 

Aan de Leeuwerik trakteerde Pé er eentje voor onderweg en was onze machinerie terug gesmeerd.

Na een paar uurtjes roeien kwamen we in Stevensweert aan waar de “Farandole” van Paul Harboort lag aangemeerd, en een drijvende receptie werd georganiseerd met champagne en toastjes. Ondertussen citeerde Wim uit het werk van de Maaseiker kunstenaar Jan Peeters.

Citaten die allemaal betrekking hadden op de Maas.

 

Hier namen we definitief afscheid  en gingen een paar kilometer verder picknicken op de oever.

 

Mam depressief ?

Simonne van Jaak had ons hiervoor zelfbereide goulashsoep meegegeven.”Overheerlijk, niet waar ?”, zei ik tegen mam.

“Overheerlijk, overheerlijk” bromde mam “ dat is soep gemaakt van dingen die men niet heeft willen opeten, opgekookt in een emmer water” Ik had blijkbaar weer een gevoelig punt geraakt bij mam.

 

Daarom, dames en heren ik vind dat mam de laatste dagen een beetje vreemd doet. Zou ze soms depressief zijn ?

Ik weet niet hoe dat komt. Ze doet zo raar. Bijvoorbeeld gisteren toen wij in Maaseik zo koninklijk onthaald werden en ons mam tijdens haar toespraak zo affreus de ons toespelende zatte harmonie Zjus ter Langs verwisselde met Sjoeën van Wuijt.

Nogmaals sorry hiervoor, Jean-Pierre.

Ook toen hij tegen de Oldies zei dat het goede voetballers waren  in plaats van taffeleirs had ik een raar gevoel

 

Daarom denk ik dat ze een beetje depressief is.

Zou het komen omdat de heer Goof gisteren niet aanwezig was op onze ontvangst ? Ik denk van wel.

Haar hoofd staat nergens naar en zij laat de boot verkommeren. De Love boat die zij zich gedroomd had is een “Stofboat” geworden. Zij zou haar hoofd eens op iets anders moeten zetten. Kocht zij maar eens een paar kookboeken op de boekenbeurs van de Harmonie, in plaats van de hele dag van madeliefjes de bloemblaadjes uit te trekken en in zichzelf te zitten mompelen.

Ik hoop dat de Nederlandse lucht haar lichamelijk en geestelijk rust zal brengen.

 

Nederland is een land van watermensen, dus veel pleziervaart maar we mochten niet klagen. We waren klein in Frankrijk, opgegroeid in België en grote roeiers geworden in Nederland.

We voeren verder zonder Toos en Jan te zien. Waar zitten jullie? Of hebben we jullie weer geklopt en terug recht op een frisdrank.

 

Om 17 uur vonden we het welletjes en zochten camping Hatenboer op in Herten. Nederland is een land van trekkers en kampeerders, dus een perfecte camping. Dat er ook producten van de heer Jupiler aanwezig waren vonden wij een teken van een gunstig evoluerende beschaving.

We werden verwelkomd door het Belgische koppel Natasja en  René die ons vertelden over het reilen en het zeilen op de camping.

 

Onze kapitein had vooral interesse in het reilen. Wat is “reilen” vroeg ik aan de kapitein.

” Zwijg” riep hij, laat dat maar aan mij over.Deze morgen om vijf uur kon ik zien  dat reilen bestaat uit het drinken van twintig halve liters van een met zijn onderbroek op het hoofd dansende kapitein op de plancher van disco Hatenboer.

 

Toch ook een goede morgen.

0 thoughts on “Dag 19. Receptie op het water. Mam depressief ? Reilen en zeilen op camping Hatenboer.

  1. Hugo en Wiel,

    En dan geeft ma Simonne jullie tijdens onze begeleide afvaart met de ‘Farandole’ van Paul Harboort zo’n lekkere maaltijdsoep (à la grand mère) ) mee en dan krijgt ze nog onverdiende kritiek.
    Jullie hadden beter uit dankbaarheid op camping Hatenboer rond jullie tent de farandole gedanst voor de bezorgdheid
    en de attenties die Simone en Jaak in het bijzonder, en al jullie sympathisanten u betonen.

  2. Hugo En Wiel,
    Ook hier in de thuishaven is het niet iedere dag,koek en ei.
    Deze morgen ook opgestaan met een houten kop, te laat bij vriendin blijven zitten-inderdaad blijven zitten. Uit het bed word niet gepraat. Het zal bij jullie ook daaraan gelegen hebben en de ´Sjeiven Dorpel dan de schuld geven. Denk in het vervolg goed na voor dat ge begint.
    P.S. Wij laten ons niet alles op onze mouw spelden. Zeker niet
    nu de hulp van Pa Hoedemakers mij aangeboden werd!

  3. Van: [email protected] [mailto:[email protected]]
    Fantastisch om dergelijke trip goed en veilig te bevaren. Ik heb zopas een deel van de website bekeken …… De foto’s zijn prachtig en ik realiseer me goed wat die 2 kajakkers allemaal gedaan hebben aan voorbereiding, oefening en uiteindelijk 850 km te varen. De thuiskomst in Maaseik zal hen ook een klein hartje gegeven hebben, maar de vreugde was des te groter.

    Ik heb een paar foto’s afgedrukt en straks vertel ik alles aan ma. In stilte bedenkt ze wel dat velen van het water houden… Vroeger mijn zeilreizen op de Noordzee en maandag vertrek ik voor twee weken met een motorboot op de Belgische kanalen en rivieren.

    Nog vele groetjes en na mijn watertrip zal ik met veel plezier verder lezen in http://www.hobomaasafvaart.be

    Ria
    ________________________________________

  4. Elke dag toch eventjes voor de pc om je verslag te lezen. Kun je Wiel niet overtuigen om door te peddelen naar de kusten van Frankrijk en Spanje om zo via de Middelandse Zee terug te komen? Anders gaan we “diene sjeile zeiver” te veel missen ! :-)) Eat your heart out, Redmond O’ Hanlon !!!

  5. Wiel en Hugo,
    Het was een echte blijde intrede in Maaseik, voor jullie maar ook voor heel veel mensen. Mèr het uitbollen in de Sjeiven durpel en het vertrek was ook niet niks. Ederein kalt er van. Moest ineens denken aan het lèèdje ‘ Adieu Maaseik doa aan de Maas woa ich toch zoe gelukkig waas….(uit de kiesperiode van de lijst Zo! tekst van Herman Hendrix). Het kan misschien dienen als boatsong (ipv fietsen op de heide) lijflied en als antidepressiva voor Mam’s depressie.
    Behouden vaart!

  6. Mannen proficiat wat jullie tot dusver bereikt hebben .Dit kan als het ware een opwarmertje zijn voor grotere dingen (langere rivieren),zodat jullie zoals bergbeklimmers (o.a) de top 10 Of 20 ligt eraan hoelang de boot meegaat)van de grootse rivieren kunnen bedwingen .Is dat zo niks .Denk er eens op na hoeveel literaire hoogstandjes onze Hugo kan oprispen bij de afvaart van de Nijl (6600 km lang)of de Jantse (5400 km)om er eens enkele te noemen .En alleen al namen als Rio Grande,Mississipi,Wolga,Mekong en Lena zijn al namen waar verheven proza aan gewijd kan worden voordat er vertrokken word.De eelt hebben jullie al,het zitten en/of knielen in de boot gaat ook al perfect en de geoliede gerodeerde machine die jullie nu zijn zou ik hier eens serieus over nadenken .Plus het feit dat mijn onderbroek wat langer kan blijven liggen onder Wiel zijn bed.Evengoed geweldig dat jullie doen waar wij taffeleire maar van dromen

  7. ugh,aan de 2 dappere krijgers.(eenzame wolf)scoutsnaam en (slepend anker)voetbalnaam.zeg mannen wij willen jullie proficiat wensen met de prestatie tot nu toe,ongelooflijk.dat hugo een doorzetter is dat wist ik omdat ik hem heb gekend als harde en zeer strenge leider(lijder)bij de scouts.maar willy die nooooooit scout geweest is,en dit avontuur met zo n ervaren en harde vent aandurft, respect….we hopen dat jullie slagen en jullie droom uitkomt;en nogmaals heel veeeeeeel respect.grtjs borkel/joke.

Leave a Reply