Dag 22. Een camping met een luchtje, oude schepen, “Fritbufkes Preuve”.

Weersomstandigheden :  hele dag bewolkt, tegen de avond,zon.

Vaarkwaliteit : ‘s morgens vreselijk druk, na de middag rustig, weer een paar vervelende speedboten. Een sluis in Grave.

 

Gisterenavond heerlijk getafeld in restaurant “Het Veerhuis” dat bij de camping hoort. Het was een van de betere culinaire ervaringen van onze reis. Maar goed ook. Het blikvoer van mam heeft de houdbaarheidsdatum reeds lang overschreden (al van voor de datum dat wij vertrokken waren.)

 

De keuken van  Het Veerhuis voert een biologisch kwaliteitslabel: alles vers, onbespoten en van eigen stal.

Heerlijk, waarna wij een rustig composterende nacht doorbrachten.

 

Helaas was er ’s morgens een probleem. Toen ik naar het groot toilet moest was er op geen enkel wc een doorspoelmechanisme.

Geen knop, geen koord, geen hendel. Niks ! Ik weet dat mam mij een sanitair analfabeet vindt ( gisteren had ik  bijna weer de douche afgebroken omdat ik de hendel van de sproeikop niet kon vinden) maar dit tartte alle verbeelding.

 

Ik ging dus bij mam om raad. U moet trouwens weten dat mam een deskundig sanitair experte is. Op het hele westelijke halfrond is er niet één hotel, restaurant, of café waar zij niet eens op de pot heeft gezeten.

Zij wil er trouwens een gids over uitbrengen. Met sterren uiteraard.  Wat beelden zich die van Michelin wel in!  Het punt is hoe het eruit komt en niet hoe het erin gaat. Dat is haar culinair statement.

 

Mam, die ook dringend moest, ging dat even voor mij oplossen, maar kwam binnen de vijf minuten met een beteuterd gezicht terug. Mysterie !

Toen zij na tien minuten met de schup vanachter de struiken kwam, zei zij: “jongen ik denk dat ik het weet. De mensen die hier op de camping zitten en in het restaurant biologisch gaan eten, zijn  lichamelijk zo  geëvolueerd dat zij niet meer naar het groot toilet hoeven te gaan”.

 “Die toiletten die daar staan zijn pure nep. Die staan er alleen maar voor de mensen die nog eens met een nostalgisch gevoel op de pot willen zitten mijmeren over de tijd dat krant en toiletpapier nog perfect uitwisselbaar waren.”

Af en toe ben ik toch ook trots op mam. Wat een wijs mens toch!

 

Toen wij de camping verlieten kreeg zij ocharm ook nog de slagboom op haar hoofd en moest zij even haar kompasnaald zoeken.

Voor de slagboom moesten wij niets betalen. Heel toffe camping, maar met een luchtje.

 

Omdat we deze morgen ook in het Veerhuis zijn gaan ontbijten waren we snel weg ( we moesten immers niet meer naar het toilet). Droge start om 9.30 u.

Het waterverkeer was ronduit hectisch met een paar storende  speedboten.

 

Vandaag ook veel mooie oude boten gezien. Zoals een Drentse duitenkliever en een Zeeuwse kieuwendrager (aldus de kapitein)

“Die houten Friese haringkelder die je daar ziet varen is gemaakt van duigen van oude biervaten, zodat je, wanneer je ’s avonds in je kooi kruipt, je ‘s morgens zat opstaat. En de haring gemarineerd is dacht lichtmatroos.

 

De omgeving begint te veranderen, het landschap is vlak en onbewoond. Een beetje eentonig. Veel watervogels, massa’s kieviten en ook de meeuwen beginnen zich te vertonen. Ergens moet de zee zijn.

In de sluis van Grave moesten we iets langer wachten.

 

We nemen tegenwoordig ook geen middagpauze meer. Alleen gesuikerde drank. Dus honger en bekaf.

Toen we om 18.00 u eindelijk in Megen aankwamen dachten we dat alles gepiept was maar toen moesten we nog bijna een uur een plas oproeien naar camping De Gouden Ham

 

De Gouden Ham is een camping zoals alleen Nederland die kent. Mega! Met alles erop en eraan. Alleen het voetbalstadion ontbreekt nog. Ze was overvol en we moesten pleiten voor een plaatsje. Maar we staan ondertussen weer.

Met de beste sanitaire installatie tot dusver. Met een massa echte wc’s. Dus hier zal ook wel een echte snackbar zijn.

 

En een uurtje later zaten we in de snackbar “Fritbufkes “ te eten. We hebben zowat alles gegeten wat er op de lijst stond.

Alleen van mevrouw Mora zijn we afgebleven.

U zult in Maaseik wel allemaal op Hartbufkes zitten !

(Zucht)

6 thoughts on “Dag 22. Een camping met een luchtje, oude schepen, “Fritbufkes Preuve”.

  1. Hallo papa en Wiel,
    proficiat met de reeds geleverde prestatie! Rotterdam zal wel geen probleem meer worden… Heb jullie verhalen elke dag kunnen volgen vanuit India, er zijn zelfs enkele Indiërs die meevolgen 🙂

    Veel succes nog!

    Jef

    P.S.: we spelen vanmiddag tegen Rusland voor de 5de-6de plaats!

  2. waat ein wèreldreizigers, pa op de lange vaart, Jef in India, Eva in Senegal, Lief in Frankrijk en Marjan mürge nao Bosvoorde. ‘t wuurd te-jd de ederein trük is tige det ieg van Schotland weer thous ben. gooi reis allemaol.

  3. Volgens Kaschje mot gie oetkiejke mèt de VISblikjes zonger houdbaarheidsdatum. Ester VISCH opstuit ister zieker beliejge en dus lèèkker, èèch lèèkker.
    grtjs

  4. Hugo en Wiel: tot Maaseik konden die Noren jullie tochtje (zo noemen ze dat hier) nog wel appresieren. Zij hebben dat ook ooit eens gedaan zeggen ze ….
    Maar het lachen is hun nu overgegaan !
    Ik heb ze nu gezegd dat de weervraak onderweg is:Nadat jullie Nederland veroverd hebben gaan jullie de woeste Noordzee op om Noorwegen bij Maaseik in te lijven.
    Hugo ze geloofden niet dat wij uit hetzelfde maashout gesneden zijn.Toen ik zei dat jij een even dappere “bonk ” bent dan ik en ook weet heb van de vreselijke natuurelementen, heb ik als bewijs met mijn voeten zes uren in het ijswater van de fjord gelegen. Ines heeft er dan de ijspegels met een hamer afgeslagen, tot grote konsternatie van de kijklustigen.Angst dus alom voor Hugo de Verschrikkelijke en Wiel de aanvoerder van de vloot.
    Ik hoop dat het stadsbestuur de strijdbijlen gesubsidieert heeft waar jullie mee afkomen.
    Tot binnenkort: ik zal aan de fjord zwaaien met een Limburgs vlaggetje.

  5. Toch al ein hiel prestatie!
    We zeen nog op den owtki-jk goen stoen aan de sluis in Linne, jammer we hubbe uch neet mier getroffe!
    Tot binnenkort!

  6. Hugo en Wiel,
    Jullie weten dat in Nederland zware vstraffen worden gegeven aan wildplassaers en “wildkakken” en ongeoorloofde mestver-werking (met de schup) zal zeker nog in een zwaardere catego
    rie van straf thuis horen. Dus in geval van nood als jullie in volle natuur moeten gaan zitten, doe het dan steeds op uw hoede. Want de Nederlandse politie is onvermurbaar en ze zullen je ook bij je terugkeer weten te vinden.

Leave a Reply